Stotteren bij kinderen

 

Stotteren bij peuters en kleuters

 

Therapie bij peuters en kleuters

 

Stotteren bij kinderen van de basisschoolleeftijd

 

Therapie bij kinderen van de basisschoolleeftijd

 

 

Therapie bij kinderen van de basisschoolleeftijd

 

De ontwikkelingsfase van het stotterprobleem bepaalt de wijze van stotterinterventie.

Als kinderen op jongere leeftijd al bewust zijn van hun stottergedrag en het stotteren zich in een gevorderd stadium bevindt werken we ook direct met het kind. De ontwikkelingsfase waarin het kind zich op andere gebieden bevindt, cognitief, sociaal-emotioneel en talig bepaalt hoe de therapeut het kind aanspreekt.

 

 

Niet alleen de therapeut en het kind maar alle mensen die met het kind werken en samenleven worden betrokken in de therapie, ouders, broertjes/zusjes, grootouders, vriendjes, vrienden/familie, leerkrachten en andere professionele hulpverleners en andere kinderen die stotteren.

Er wordt zoveel mogelijk aan alle betrokkenen informatie gegeven en met hen overleg gepleegd.

 

 

                                   onderdelen_st_stournaras.jpg

                                   4 onderdelen van het stotteren

                                   (naar Stournaras)

 

 

Het 4 componenten model van Stournaras is het raamwerk voor het onderzoek en de therapie. In dit model vormen vier hoofdcomponenten de basisstructuur voor stotteren: de verbaalmotorische (praten/stotteren/doen), de cognitieve (denken), de emotionele (voelen) en de sociale (andere mensen) component.

 

Aan het begin van de therapie wordt het einddoel bepaald waarbij de mogelijkheden en de behoefte van het kind centraal staan.

Wat willen en kunnen we bereiken? Volledige vloeiendheid is niet altijd haalbaar, wel haalbaar is met plezier, makkelijk, zonder angst en spanning kunnen spreken.

Heel belangrijk is te weten welk doel de ouders en kind hebben en dat zij deze heel expliciet uitspreken, samen bepalen we of  de therapeut met hen aan dit doel kan werken.

 

De therapeut lost samen met het kind ‘de stotterpuzzel’ op. In het begin onderzoeken we hoe hij en zijn vloeiendheid en stotteren in elkaar zitten en hoe dat is in contact met anderen.

In de volgende fasen van de therapie wordt het kind en zijn omgeving steeds meer gestimuleerd om zelf aan het werk te gaan.

 

De therapie richt zich na een uitgebreid onderzoek, op de factoren die stotteruitlokkend zijn maar vooral ook op de factoren die vloeiendheid bevorderen en in stand houden.

Er is ook veel aandacht voor de gezinsstructuur/-dynamiek/-overtuigingen en persoonlijke karakterstructuur van het kind.

Als de disbalans betrekking heeft op de psychosociale ontwikkeling van uw kind wordt er gewerkt met het karakterstructurenmodel dat vanuit het Bodynamic-instituut verder ontwikkeld is door Lia Tieleman. Deze werkwijze is uniek voor de Stotterinterventiecentra.

Klik hier om het model te bekijken.

 

Vaak neemt het stotteren een grote plaats in het leven/het contact met het kind. We proberen in dat opzicht ook de balans weer te vinden, wie ben jij nog meer behalve een kind dat stottert?

 

Meestal is het goed om eerst veel aandacht te geven aan ‘de binnenkant’ van het stotteren.

Als een kind en zijn omgeving anders gaan denken over stotteren worden zij al meer ontspannen en gaat het praten vaak al makkelijker. Als het kind vrij van angst- en schaamtegevoelens is kan hij leren hoe hij stottert en hoe hij dat kan door gebruik van spreektechnieken en stottercontroletechnieken zijn stotteren kan veranderen en verminderen.

 

De therapeut is de coach en helpt het kind zijn eigen coach te worden.

Het therapiedoel is: wat zijn zijn mogelijkheden en welke factoren helpen hem om zich vrij te voelen met iedereen te kunnen communiceren en zo makkelijk mogelijk en vloeiend te spreken

 

De therapie is gericht op vloeiendheid, waar zit de vloeiendheid, hoe krijg je er meer van?

 

Alles waar je aandacht aan geeft daar krijg je meer van!

 

Stotteren is alles wat je doet om niet te stotteren

 

 

naar boven